agua

Prospero año nuevo ...

2008-01-31T07:41:00.002-08:00

Hallo beste kijkbuisvriendjes.

Op deze laatste dag van de eerste maand van het nieuwe jaar – kunnen jullie nog volgen? – hou ik er me aan jullie alsnog het beste te wensen voor de 11 resterende maanden. Gezien ik niet echt iemand ben van verlanglijstjes en goede voornemens, die ik trouwens meestal na twee dagen alweer snel vergeten ben, wens ik mezelf maar 2 dingen:

Een mooie einduitslag op de marathon van Luxemburg op 3 mei en een top 3 ranking bij Euromillions … Niet noodzakelijk in chronologische volgorde. ;-)

Mexico is ondertussen al lang voltooid verleden tijd. De zwemschorts, slippers en strandhanddoeken werden tot nader order verbannen naar de onderste regionen van de kleerkast, terwijl de loopschoenen, muts en wintertenue opnieuw een vast plaatsje kregen aangeboden.

’t Was geen sinecure … van een Corona in de hand bij 35 graden op het strand naar de Chrono en bij regen en wind op de Finse piste kilometertjes afmalen om de conditie,die letterlijk en figuurlijk was gesmolten als sneeuw onder de Mexicaanse zon, weer op te bouwen.

Maar, ‘k heb het overleefd en deze maand toch al een kleine 143 kilometers bij elkaar gesprokkeld. Met vanavond nog een pittige intervaltraining op het menu zal de kaap van de 150 deze maand ruimschoots overschreden worden.

Voilà … bij deze is de stap naar een sportief blogjaar opnieuw gezet en zal ik proberen jullie de volgende weken op (meer) regelmatige wijze op de hoogte te houden van mijn (niet altijd even) sportieve escapades.

p.

2008-01-31T07:41:00.001-08:00

N.I.K.S.

2007-11-15T23:28:00.000-08:00

Help! Au secours! Hilfe! Ayúdame! Ik MAG niet meer lopen!!!

Des te meer trainingsschema’s er bestaan voor het lopen van één of andere afstand binnen een bepaalde tijdsspanne, des te minder schema’s er circuleren waarin staat wat te doen erna.

Enig ‘gegoogle’ bracht me op het volgende resultaat, dat unaniem wordt verkondigd door het merendeel van de virtuele looptrainers:

Doe niets … of op z’n minst zo weinig mogelijk!
Tja … daar zal m’n baas me graag mee horen af komen.

Nee, alle gekheid op een stokje! Uit recent wetenschappelijk onderzoek is gebleken dat het lichaam zich na een zware inspanning het best herstelt door een periode van algemene inactiviteit. Niks rustig uitlopen de volgende dagen, niks alternatieve sportbeoefening. Zelfs het effect van na-strectchen, wat in mijn ‘voetbalperiode’ heiliger was dan de paus, wordt herleid tot nul, zero, … niks!

Soit, hier zit ik dan maar wat te … euhm … niksen..

Nog een geluk dat ik volgende week mijn vliegtuigticket naar Mexico City kan gaan ophalen en zonder me te overdoen de rugzak kan beginnen pakken. 3 weekjes ‘dolce far niente’ … maar dan in ’t Spaans!

Le mantengo informado!

Door de wind ...

2007-11-13T04:35:00.000-08:00

Gisteren voor de tweede keer in exact één maand tijd van de halve-marathon afstand geproefd. Iets meer dan 300 lopers hadden regen en wind getrotseerd om deel te nemen aan de halve marathon Deinze – Aalter (Bellem). Het begon dus allemaal aan de atletiekpiste van Deinze met een rondje van 400 meter. Daarna ongeveer 15 kilometer naast het Schipdonkkanaal om uiteindelijk na een dikke 5 kilometer langs het kanaal Gent – Brugge volop tegen de wind in te finishen in Bellem.

De avond ervoor, of zeg maar gerust nacht, tot 01h30 gewerkt in het restaurant van ‘Den Okapi’ en dus uiteindelijk pas om 02H30 in bed beland voor nog een paar uurtjes rust. Dit gegeven, in combinatie met een sterke noordwestenwind die er voor zorgde dat we het gehele parcours tegen de wind in moesten beuken, deed me al snel beseffen dat ik al heel tevreden mocht zijn als ik mijn eindtijd van 1H47 in Brussel kon evenaren.

Het eerste uur liep zeer behoorlijk. Het feit dat ik, samen met een Honda-collega als tempoma(k)ker, in een grote groep met een paar uit de kluiten gewassen lopers, mijn 175 cm een beetje uit de wind kon laten zetten, zorgde er voor dat de eerste helft van het traject in nog geen 50 minuten achter ons lag.

Een strak tempo dus, dat er voor zorgde dat ik na een uur rond kilometerpaal 13 genoodzaakt was de pijp aan (Sint) Maarten te geven en af te haken om een tweetal kilometertjes te recupereren. Alleen, doodop, en zonder bescherming tegen de niet aflatende wind haalde ik nog amper een snelheid van 11 km/uur

Bij de afslag naar het kanaal Gent - Brugge, die de laatste 6 kilometer inluidde, zag ik echter dat mijn collega een vijfhonderdtal meter voor me uit liep, samen met nog een aantal overblijvers van het groepje dat mij het eerste uur op sleeptouw had genomen.

In de hoop opnieuw aansluiting te kunnen maken en beschutting te vinden tegen de wind, perste ik nog een klein half uur alles wat ik had uit mijn lichaam.

Het is enorm frustrerend om te moeten ondervinden hoe moeilijk het is al lopen een ogenschijnlijk kleine kloof van 500 meter te overbruggen, want hoe hard ik ook mijn best deed, in de 6 kilometer die me nog restte, lukte het me niet om aansluiting te maken. Wel nog een aantal dappere zielen ingehaald die, alleen en met de neus in de wind, hun snelheid niet konden aanhouden, en uiteindelijk op 16 seconden van mijn collega gefinisht in een tijd van 1 uur 44 minuten en 32 seconden. Meer dan 2 minuten onder de tijd die ik in Brussel klokte.

VENI VIDI VICI

2007-11-02T04:32:00.000-07:00

Kort verslag van de Brussels half marathon in uitgesteld relais. Je m'excuse ...

Mission accomplished!

Aangekomen om 09H45. Borstnummer reeds de dag op voorhand opgehaald. Reeds volledig uitgedost in een nieuwe outfit. Geen stress. Nog niet …

Gezien hoe niet enkel de lopers maar ook massaal veel toeschouwers aan de kant genoten van het spektakel. Van de djembé spelers die op de hoeken van de straten de lopers via hun ritmisch klankspel een hart onder de riem staken.

Overwonnen op de angst de eindstreep niet al lopend te halen. Integendeel. Vlot binnengelopen in 1 uur en 47 minuten. Dat schept alleszins mooie verwachtingen en vandaar de volgende uitdaging:

ING Luxemburg Nachtmarathon de dato 3 mei 2008.

(MAMA) MIA

2007-10-16T23:12:00.000-07:00

Hartslagmeters uiteindelijk aangeleverd met één week vertraging. Exact 24 uur te laat. 86 dollar shipping costs voor wat Fedex een International EXPRESS Delivery durft te noemen.

What's in a name?

Het zijn de Amerikanen die tijdens de oorlog in Vietnam voor het eerst zijn komen aandraven met de term MISSING IN ACTION, dus voor deze situatie zullen ze ook wel een uitleg hebben,veronderstel ik.

Maar allez, ik zie er uiteindelijk nog het grappige van in. Wat niet gezegd kan worden van bepaalde personen die hier op mijn blog een ware virtuele discussie zijn aangegaan. Agressie op het internet? 't Is een nieuw gegeven voor mij ...

Verslag over de ING Brussels 1/2 marathon volgt later, maar één ding kan ik nu al zeggen:

Het was letterlijk en figuurlijk ADEMBENEMEND!

Just too late?

2007-10-10T01:51:00.000-07:00

In minder dan 60 uur van New York naar Brussel. Voor de statistici onder ons:
Da’s dus aan een gemiddelde van meer dan 100 km per uur hé!

En wat blijkt?

Nu ligt mijn pakje ergens in Melsbroek te wachten op uitlevering, maar om één of andere duistere reden weet niemand wanneer dat zal gebeuren. Zelfs na herhaaldelijke beloftes van Fedex om me binnen het uur terug te bellen weet ik nog altijd van niks.

In de veronderstelling dat het morgen zal worden uitgeleverd zal het meer dan 72 uur nodig gehad hebben om de laatste 40 km te overbruggen. Da’s dus gemiddeld 0.5 km per uur. Ik denk dat zelfs een schildpad zich sneller verplaatst.

België als logistieke draaischijf van Europa?! Heb er momenteel een totaal andere mening over ...

TQ CTMC

2007-10-08T13:56:00.000-07:00

Ogen verdronken in 't verdriet,

zingen een hemels afscheidslied.

En dat voor jou, voor jou alleen ...

Just in Time

2007-10-08T12:52:00.000-07:00

Laatste training voor de 1/2 marathon van Brussel aanstaande zondag afgewerkt. Zeventien kilometer aan een gemiddelde van net geen tien km/h. De bedoeling was nog ééns de volledige afstand van 21 km uit te lopen, maar door een pijnlijke knie -hopelijk niet opnieuw de meniscus- besloten om na de eerste tekenen van pijn niet verder te lopen. Misschien deze week ééns gaan zwemmen of de mountainbike nog ééns van stal halen om de knie een beetje rust te gunnen.

We zien wel ...

Ondertussen ook melding gekregen van FEDEX dat de harstlagmeter onderweg is.

5 oktober vertrokken in de USA. Daags nadien al via Charles De Gaulle doorgestuurd naar Brussels en op dit moment ligt mijn pakketje klaar in Melsbroek om na Customs Clearance te worden uitgeleverd, dus met een beetje geluk kan ik mijn nieuwe speeltje dit weekend in Brussel nog testen. Waar is de tijd dat zelfs een gewone briefkaart weken onderweg was om de USA te bereiken?

Hasta la proxima!

Terug van niet weg geweest ...

2007-10-03T06:04:00.000-07:00

Een tijdje niet meer online geweest wegens te druk, maar ondertussen wel al heel wat progressie gemaakt wat het lopen betreft.

De laatste week van september afgesloten met een lange duurloop van 17 en één van 21 kilometer en tussen de trainingen door de nieuwe squashracket even uitgetest.

Vanavond nog een doorgedreven intervaltraining en dit weekend nog een lange duurloop van 27 à 30 kilometer en de training voor de halve marathon zit er op.

Straks even kijken of ik tijdig een nieuwe hartslagmeter kan laten overkomen van de USA. De Polar loopt op z’n laatste eindjes en nu de dollar zo laag staat is het misschien het ideale moment om in een hartslagmeter met GPS applicatie te investeren. Had gedacht aan een Garmin Forerunner 305.

Even een paar sites en reviews bekijken.

Als er mensen zijn die ervaring hebben met dergelijk supersonisch high tech materiaal: tips en suggesties zijn altijd welgekomen.

Mooi ding trouwens ...

Morituri te salutant ...

2007-09-19T03:31:00.001-07:00

Al dikwijls gestorven VAN Hoegaarden, maar nu ook voor de eerste maal gestorven IN Hoegaarden.

Oorzaak: de 17de Hollewegenjogging te Hoegaarden

Achtergrondinformatie:

Toen ik op StuBru vernam dat de burgervader van Hoegaarden had besloten om in alle cafés de ‘Wittekes’ te tappen aan de pré-historische prijs van 50 cent, ofte 20 oude Belgische franskes, om zo de terugkeer van ‘de Witte van Hoegaarden’ te vieren, besloot ik van de gelegenheid gebruik te maken om het nuttige aan het aangename te koppelen. Het nuttige, een 8 km duurloop op wedstrijdtempo rond de brouwerij van Hoegaarden en het aangename, een paar verkwikkende ‘bokalen’ van dit heerlijke gerstenat als beloning achteraf. Met een tijd van 38 minuten en 23 seconden op een zeer heuvelachtig parcours - een 62ste plaats uit 235 deelnemers - liep ik een alles behalve slechte wedstrijd. Zeker gezien het feit dat ik als maagd aan de startlijn verscheen. ’t Is te zeggen, buiten de Corida in Aalst in 2006 was dit mijn eerste officiële wedstrijd.

Ook veel bijgeleerd trouwens …

Zo is het goed om een tweetal uurtjes voor de start koolhydraten op te nemen door een groot bord spaghetti te verorberen, maar de hoeveelheid spaghettisaus hierbij beperken tot het minimum is wel een must. Dat hebben mijn maag en slokdarm me duidelijk laten weten tijdens de wedstrijd. Ook drinken voor de wedstrijd wordt ten zeerste aangeraden, maar een bidon Isostar én een fles Aquarius van 500ml is blijkbaar wel een beetje van het goede teveel. Dat heb ik samen met die restanten spaghettisaus trouwens ‘aan den lijve’ ondervonden. Heb me trouwens in het ‘Klein College’ tijdens de les fysica ooit ééns laten wijs maken dat volgens Archimedes de zwaarste vloeistof altijd onderaan blijft ‘hangen’, maar daar heb ik tijdens die 8 kilometer weinig tot niets van ondervonden. Denk niet dat het een loper was, die Archimedes …

Na de wedstrijd op een terrasje dan maar meteen de theorie van de communicerende vaten getoetst. Onder het moto ‘alles voor de wetenschap’, kwam ik proefondervindelijk tot de constatering dat het niveau van de communicatie en de inhoud van het desbetreffende vat zich recht evenredig gedragen.

Wie zondag mijn ‘optreden’ in De Zevende Dag heeft gezien zal dit duidelijk kunnen beamen.

Slainté!

Over Leven en Dood

2007-09-14T00:05:00.000-07:00

Gisterenavond zaten mijn vrouw en ik aan tafel zo over het een en het ander te praten tot het gesprek op euthanasie kwam.
Bij dit delicate onderwerp over de keuze tussen leven en dood zei ik haar :
"Laat mij nooit leven als een plant waarbij ik afhankelijk ben van machines en gevoed word met een vloeistof uit een fles. Als je mij in die toestand ziet, koppel dan die toestellen die mij in leven houden meteen uit."
Ze stond op, trok de stekker van de TV en van mijn computer uit het stopcontact en heeft al mijn bier weggegoten.

De trut !!!

Ah ja ...

Vannacht is Jana bevallen van de schattige Suzy. Doopsuiker te verkrijgen op aanvraag.

Interval

2007-09-13T04:16:00.000-07:00

Gisteren een intervaltraining afgewerkt op de finse piste in Erpe. Een korte piste van 1.1 km rond de voetbalvelden van sportcomplex Steenberg, waarvan het eerste stuk gelijkmatig daalt om dan vanuit het diepste punt stevig door te stijgen naar het beginpunt. Ideaal dus voor intervaltraining, gezien de stijging in het parcours de laatste 300 meter de hartslag serieus de hoogte in jaagt. Normaal gezien moest ik volgens mijn loopschema na elk interval 3 minuten stappen, waardoor de training in een kleine 3 kwartier kon afgewerkt worden, maar gezien ik ook nog wat extra kilometers in de benen wou hebben, heb ik het schema lichtjes aangepast. Bedoeling was de eerste ronde relaxed uit te joggen aan 7.5 minuten (8.8 km/h) om dan de daaropvolgende ronde uit de startblokken te schieten en binnen de 4,5 minuten terug op de plaats van vertrek uit te komen met een gemiddelde snelheid van 15 km/h. Uiteindelijk 6 trage en 6 snelle ronden – in totaal 13.2 km - afgewerkt in een tijd van 70 minuten. Zo zie je maar hoe je de nadelen van een korte piste kan ombuigen in voordelen, zeker wat betreft intervaltrainig, gewoon door het schema een beetje aan te passen.

Zaterdag gaan we de Witte van Hoegaarden gaan verwelkomen, maar hierover later meer …

NET GEMIST ...

2007-09-11T23:44:00.000-07:00

Het begon nochthans allemaal veelbelovend. Om 10h00 opgestaan -wat voor mij zéééér vroeg is voor een zaterdag - en om 10h30 reeds bij de warme bakker om chocoladekoeken en ‘pistolees’. Genoten van een lekker ontbijt en daarna tot 13h00 mijn huisje een grote schoonmaakbeurt gegeven.

Omstreeks 14H00 stonden de bidons Isostar reeds klaar, maar krampen in de darmen (zenuwen?) en een paar zondagschauffeurs die zich blijkbaar vergist hadden van dag stuurden mijn planning volledig in de war. Met een volgens de GSP geplande aankomsttijd van 15H03 in Munkzwalm wist ik dat ik de start van de wedstrijd niet meer ging halen, dus dan maar besloten om door te rijden naar de finse piste in Oudenaarde om daar een 10 km –loop af te werken op wedstrijdtempo met als resultaat:

10 km: 46 min 10 sec (13km/h) aan een gemiddelde hartslag van 172 BPM.
Eerste 5 km: 22 min.
Eerste 6 km: 27 min

Mijn objectief om een 10 km wedstrijd uit te lopen in minder dan 45 minuten is dus zeker haalbaar.

Maandag volgde er dan in het park een duurloop van 13 km. Eindtijd was vooropgezet op 65 minuten, maar dat bleek na de inspanningen van zaterdag iets te hoog gegrepen, waardoor ik uiteindelijk na 70 minuten de chrono kon afduwen.

Vanavond werk ik nog maar ééns een doorgedreven intervaltraining af om die gemiddelde hartslag naar beneden te krijgen.

Hasta la proxima!

IK WEL

2007-09-06T06:00:00.000-07:00

Gisteren, woensdag, pas voor de eerste keer deze maand de loopschoenen aangetrokken wegens andere nevenactiviteiten. Vraag me af wanneer ik tijd ga hebben om het boek van Rutger Beke te lezen. Ben er woensdagavond in begonnen en had ik niet moeten gaan squashen, ik had het in één ruk uitgelezen. Echt een aanrader!

Maandag na het werk even in Wetteren gestopt waar er een Derny festival met als gastvedette Frank Vandenbroucke op het programma stond. Gezien mijn enige gezelschap bestond uit een paar afgeleefde, sigaretten paffende, op jonge meiskes geilende mid-dertigers met een bierbuik van hier tot in Schellebelle, hield ik het al snel voor bekeken. Roepen tegen een wielrenner dat hij maar ééns wat harder moet trappen terwijl 3 meter wankelen naar de dichtst bijzijnde toog voor de zoveelste pint al te veel gevraagd is… Tja, wie is hier dan de looser?

Dinsdagavond Spaanse les tot 21h10 van Maria, een Argentijnse die al een zestal jaar in België woont, en dan direct na de bel naar Brasserie Coco & Co voor de eerste statutaire vergadering van het nieuwe werkjaar van de Fify One International juniors, ofte FOIJ. Uiteindelijk toch nog om 01h00 in mijn bed geraakt, waar Chica al lang mijn plaats had ingenomen.

We spreken ondertussen woensdagavond. De eerste duurloop van deze week zit er op. Ik wou 10 kilometers afleggen in een uurtje, maar ’t zijn er uiteindelijk 11.5 geworden. En dan nog niet echt doorgelopen, want om 22h00 moest ik zoals gezegd nog gaan squashen met mijn neef Gino. Gelukkig voelde Nathalie zich geroepen om na 1 spelletje (Neef 10 – Ik 8) de squashracket over te nemen. Wel handig, zo’n stand-in die zelfs nóg beter speelt. :-)

Vandaag of morgen staat er een korte intervaltraining op het programma. Liefst vandaag, als er nog tijd overblijft, want zaterdag zou ik mijn eerste wedstrijd willen lopen in Zwalm.

http://www.youtube.com/watch?v=tRB1p89k7_I

RESPECT!!!

RIP Spilly

2007-09-03T04:40:00.000-07:00

Het weekend zit erop. En wat voor één …

Donderdagavond werd er op de piste in Welle een intervaltraining afgewerkt. Een snelle ronde van 700 meter in 3 minuten, of 14km/uur, werd afgewisseld door een ‘trage’ ronde in 4 minuten, het zij 10.5 km/uur.

Vrijdagavond stond er een herstelloop van 4 km op het programma, maar dit werden er dan uiteindelijk 6, waardoor mijn maandtotaal op meer dan 85 km komt te staan.

Proberen om deze maand boven de 100 te komen. Zal niet gemakkelijk zijn, want heb besloten om nog een extra jaartje Spaans mee te pikken op dinsdagavond, dus alweer een dag minder om te trainen. Vrees dat ik mijn schema ééns zal moeten herbekijken.

Vrijdagavond was Nathalie ook gelegenheidsgarçon in Cafe Separé en ik mocht voor de nodige logistieke ondersteuning zorgen achter de toog. Het werd uiteindelijk acht uur AM als we de deuren achter ons toe trokken. Net op tijd om op de markt verse mosselen in te kopen en dan vlug thuis de BBQ aan te steken voor het ‘ontbijt’. Hoe het komt dat ik om 2 uur in de namiddag wakker ben geworden in mijn Quechua tent blijft me nog altijd een raadsel, maar ik vermoed dat die lege fles wijn, smeulende BBQ en lege mosselschelpen er wel iets zullen mee te maken hebben.

Geen tijd om er mijn nog steeds verdoofde hersenscellen over te breken, want binnen enkele uurtjes werden we verwacht op een House-Warming party bij Steven en Roxanne en ik wou nog naar Aalst om een kado-bon en ook het boek van Rutger Beke wou ik nog gaan ophalen in de Standaard Boekhandel. Vanavond, als mijn verdoving is uitgewerkt, kan ik de proloog al ééns inkijken.

Wat het feestje betreft:

De (retro)muziek was mega, het bier lekker fris, de ‘reportages’ op Adult TV boeiend, … en de nacht alweer veel te kort.

Steven, merci voor de uitnodiging, de liters bier en de schitterende DJ-set. ‘k Heb d’r van genoten!!

Dolce Far Niente

2007-08-28T04:16:00.000-07:00

Zoals gepland op dinsdag 14-08 direct na ’t werk vertrokken naar Italië. 1600 kilometers later werden we door mijn collega verwelkomd op het strand van Casalbordino en getrakteerd op een lekkere home-made sandwich met verse trostomaatjes, rucolasla, olijfolie en overheerlijke Prosciuto. Wij van onze kant hadden gezorgd voor een frigobox vol gekoelde Leffe.

En, eerlijk gezegd … na 15 uur rijden kan zo’n frisse Leffe wel degelijk smaken. ;-)

Bedoeling was om een viertal dagen te logeren in Casoli, in het huis van Domenico en zijn vrouw Carla, om daarna via Venetië en Garda huiswaarts te keren. Tot Domenico met het voorstel kwam om een paar dagen met hen mee te reizen naar het uiterste zuiden van Italië. En zo geschiedde. Na enkele dagen te hebben genoten van de stranden van Casalbordino en de bergachtige omgeving van Casoli werd de wagen opnieuw volgestouwd en volgden we Dome en Carla op hun Varadero richting Pulsano – Taranto, in de hiel van Italië, waar we een hotelletje boekten voor 3 nachten.

De stranden waren er nog mooier, de zon brandde er nog harder en de nachten waren er des te zwoeler.

Eén maal geprobeerd een ochtendloop van 10 kilometer af te werken, maar onder een zon die van ’s morgens vroeg al hevig brandde en een hartslagmeter die metingen gaf van 170 en hoger terwijl ik het gevoel had nauwelijks vooruit te gaan, smolt mijn voornemen al snel als sneeuw onder de zuid-Italiaanse zon.

Dan maar de mountainbike boven gehaald voor een tochtje van 25 kilometer langs de kust, maar ook dit bleek niet echt een goed idee, want in Zuid-Italië is het begrip ‘zwakke weggebruiker’ blijkbaar nog niet doorgedrongen. Tot hier dus mijn bijna-dood-ervaring.

Na 4 dagen werden de koffers opnieuw gepakt en na een korte tussenstop in Casoli werd koers gezet richting Venetië waar we de alomtegenwoordige duiven voederden op het San-Marco plein en verloren liepen in de doolhof van steegjes, bruggen en kanalen.

Via Milan en de Gotthardtunnel werd de reis huiswaarts ingezet en na een nachtje rijden stonden we, moe maar mooi gebruind en voldaan, terug waar we anderhalve week eerder waren vertrokken.

En God zag dat het goed was …

Gezocht: Geel object dat luistert naar de naam ZON

2007-08-14T00:09:00.000-07:00

Direct na 't werk richting stadspark. 2 grote ronden in 'den Osbroek' en een spurtje rond de spiegelvijver brachten me in 50 min en 10 seconden naar iets meer dan 10km. Een gemiddelde van 12km/h dus. Niet slecht voor een maandagavond. Gelukkig had ik van 'carpool -partner' Wim een paar sneetjes bruin brood met wat Lachende-Koe-kaas kunnen ontfutselen, zodat ik toch niet al te slap op mijn benen stond.

Vanavond trekken we richting zon. Eerst mijn collega Domenico bezoeken in Pescara, een dorpje aan de Adriatische zee op zo'n 1550 km van Aalst. Daarna staat een bezoekje aan het Gardameer op het programma. Ook Venetië wil ik zeker nog ééns terug zien. Domenico is een Venozolaan die met zijn vrouwtje Carla naar Italië is uitgeweken en daar net zoals ik verantwoordelijk is voor de logistiek van de motorfietsen. We spreken er al lang van en nu is het eindelijk zo ver. Voordeel is dat Dome spaans spreekt en ik op vakantie in Italië alsnog mijn Spaans een beetje kan uitoefenen.

Spaans spreken in Italië ... Moest Berlusconi dit horen, hij leverde me zonder pardon uit aan de Siciliaanse mafia. :-))

Soit, met een beetje geluk wijst de thermometer tegen morgenmiddag minimum 10 graden meer aan.

Does anybody have some ... Wieeeet? 'Snoop Dogg'

2007-08-12T23:35:00.000-07:00

Goeiemorgen!

Na een intensieve intervaltraining op donderdagavond stond er voor zaterdag een ontspannen loopje op het programma. 9 kilometers werden onder een stralend zonnetje afgehaspeld in een kleine 50 minuutjes.

's Avonds stonden de Lokerse feesten op het programma met ondermeer Kosheen, Snoop Doggy Dogg en Shameboy als afsluiter.

15.000 man zagen Snoop en z'n crew het beste van zichzelf geven en ook Shameboy bracht nog heel wat beweging in de massa.

Met dank aan Drankencentrale Van Eetvelde voor de lekkere Stella'tjes. ;-))

Als afsluiter nog snel een slaapmutsje in de Cognac in Aalst en toen werd het echt wel tijd om te gaan slapen want zondag wou ik proberen om mijn 2 seconds tent die ik had aangekocht in Decathlon - weeral reclame! - uit te testen.

Kwestie van een beetje voorbereid te zijn, want morgenavond vertrekken we voor anderhalve week naar Italië. Buiten een bezoekje aan een Honda-collega in Pescara, aan de Adriatische zee, is er nog niets gepland, dus zo een tent in de koffer die je - volgens de gebruikshandleiding althans- in 2 seconden opzet en in 15 seconden weer opplooit is altijd wel handig.

Off we go ...

2007-08-09T00:19:00.000-07:00

Hola a todo el mundo.

Gezien het water met bakken uit de hemel valt, heb ik maar besloten om mijn weblog, dat eigenlijk reeds sinds november 2006 actief is, ééns te voorzien van wat tekst, foto's of andere data. En zeg nu ééns eerlijk ... er bestaan slechtere dingen om de tijd mee te doden hé. ;-)

Zondagavond tot in de late uurtjes mijn 33ste verjaardag gevierd bij de Staaf van Café 't Pleintje in Haaltert. Mag ik hier eigenlijk wel reclame maken? ;-))

Maandag genoten van een lekker-lui-dagje en dinsdag dan maar de stoute (loop)schoenen aangetrokken voor een verkwikkend loopje van zo'n 10 km in het park van Aalst, waarbij het voornemen werd gemaakt om half oktober mee te lopen aan de halve marathon van Brussel.

Een op maat gemaakt trainingsschema werd gedownload van het internet, dus het echte werk kan nu beginnen.

Ik hoop jullie aan de hand van deze blog de komende dagen, weken, maanden ... jaren? ... wat meer info te geven over mezelf en de progressie in de voorbereiding naar de halve marathon.

' k Zou zeggen ... veel leesplezier en misschien tot in den bocht! :-)

Tubo.de.agua